green-believer.gr

Αρχική
Μετάγγιση βασιλικού αίματος...
  • 23 Ιαν 2021
  • Super User
  • Ποδόσφαιρο

Θέλουμε να πιστεύουμε η μη 100% ετοιμότητα Μαουρίσιο, Βιγιαφάνιες κι ο τραυματισμός του Δημήτρη Κουρμπέλη είναι αυτός που οδηγεί τον προπονητή σε διαχείριση κι οπισθοχώρηση μόλις η ομάδα σκοράρει.

Αν αυτό γινόταν απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους θα “περνούσε” πιο εύκολα στον κόσμο αλλά δεν είναι εικόνα αυτή, να έχεις (ομολογουμένως) βελτιωμένα τρεξίματα και παρόλα αυτά να αφήνεις εύκολη κατοχή σε κάθε χωριό και κωμόπολη.

Στη ζωή αλλά και στον αθλητισμό κάποια στιγμή τα δεδομένα γίνονται ζητούμενα, το κυριότερο αγκάθι ήταν το τριφύλλι να αρχίσει να κερδίζει και σ' αυτό ο κόουτς παίρνει άριστα λαμβάνοντας υπόψη και τι χάος παρέλαβε.

Του πιστώνεται η ισχυρή περσόνα, το γεγονός ότι κάνει του κεφαλιού του και δεν διστάζει να “|παρκάρει” τις βεντέτες στον πάγκο και να δώσει ευκαιρίες σε πολύ κόσμο.

Καμπετσής (κι άλλο γκολ), Εμμανουηλίδης (ασίστ, πολύ όρεξη ως έξω δεξιά) αρχίζουν να λογίζονται ως παίκτες κορμού, δίπλα στον Αλεξανδρόπουλο που ήδη νιώθει άνετα σε ηγετικό ρόλο, ο μικρός είναι η επιτομή του all around (που λέμε και στο μπάσκετ) χαφ, μαρκάρει, ντριμπλάρει, πασάρει, κόβει προς τα μέσα, χώνεται στους κενούς χώρους, παίκτης που χαίρεσαι να παρακολουθείς.

Ο Μπόλονι προσπαθεί μέσω των τριπόντων να δώσει στο τριφύλλι ισχυρότερο χαρακτήρα ελέγχοντας τα ματς μέσα από την άμυνα και τη δύναμη στις αλληλοκαλύψεις μα ο Παναθηναϊκός είναι δύσκολο μαγαζί και κάθε τι φιλτράρεται από 100 μεριές, ο κόσμος γκρινιάζει για τον τρόπο που η ομάδα μαζεύεται πίσω και δεν έχει άδικο.

Με τις επιστροφές και τις ενισχύσεις που έρχονται από εβδομάδα, περιμένουμε να δούμε περισσότερη φρεσκάδα και πιο αποτελεσματική επίθεση, μαράζι το έχουμε τόσα χρόνια να έρθουν κάμποσα παιχνίδια που οι αντίπαλες εστίες θα γεμίσουν γκολ.

Δεν είναι εύκολο το τελευταίο όταν αποφασίζεις να αλλάξεις εντελώς δέρμα στην επίθεση μεσούσης της σεζόν, ρίχνοντας στα βαθιά τους μικρούς.

Οι τελευταίοι ωριμάζουν παιχνίδι με παιχνίδι, παρουσιάζοντας συνέχεια και συνέπεια στην εξελικτική τους διαδικασία, η οποία όμως δεν ξέρουμε κατά πόσο θα κεφαλαιοποιηθεί από το κλαμπ που έχει μαύρα μεσάνυχτα από αξιολόγηση νεαρών.

Οι πράσινοι έχουν μέγεθος, ταλέντο, IQ , αλλά δεν είναι δουλεμένοι σε βάθος, από άποψη αποτελεσμάτων είναι η καλύτερη ομάδα του 2021 μα το κοινό τους (κι έτσι πρέπει να συμβαίνει) αδημονεί για (πολλά) περισσότερα.

Σήμερα η παρουσία του Αλεξανδρόπουλου και δευτερευόντως του Βέλεθ (σούπερ ανασταλτικά αλλά από προώθηση παιχνιδιού σκέτο μηδενικό, όπως κι ο Βραζιλιάνος) στον άξονα έδινε συγχωροχάρτι στην αδυναμία να κρατηθεί μπάλα, με τον Σωτηράκη να γίνεται γρήγορα ο πιο... ερωτεύσιμος παίκτης ίσως ολόκληρης της λίγκας.

Σκεφτόμαστε αυτόν, τον Αργύρη, τον Δημήτρη, τους Ζαγαρίτη, Βαγιαννίδη, Αποστολάκη και θεωρούμε ότι αυτή η γενιά αποτέλεσε ένα από τα καλύτερα “παιδομαζώματα” στην ιστορία του κλαμπ, πραγματική μετάγγιση “βασιλικού αίματος” σ' ένα οργανισμό (κατά τ' άλλα) χωμένο ως το κεφάλι στη σαπίλα, την ασχετοσύνη και την υποτέλεια...

Η δύναμη της εικόνας με τους μπόμπιρες να πανηγυρίζουν (δείτε αντίδραση Αλεξανδρόπουλου στο 2-0) ή να δακρύζουν (Εμμανουηλίδης) είναι τεράστια και προς στιγμή κάνει 2.000.000 ανθρώπους να λησμονούν τον εφιάλτη που βιώνουν, ο οποίος (δυστυχώς) αναμένεται να συνεχιστεί για χρόνια ακόμα...