green-believer.gr

Αρχική
Δημήτρης-Παπαμιχαήλ σημειώσατε "1"
  • 10 Νοε 2020
  • Δημήτρης Στρατής
  • Ποδόσφαιρο

Σαν σήμερα, το 1985, ο Δημήτρης Σαραβάκος “ζωγράφιζε” τον Γιάννη Παπαμιχαήλ, σκοράροντας το πιο εντυπωσιακό του γκολ κόντρα στο ψαροχώρι, κάνοντας τον ξανθομάλλη πορτιέρο παντοτινό ...εικόνισμα στις μνήμες των Παναθηναϊκών.

Ο Παπαμιχαήλ είχε αποκτηθεί από την Προοδευτική το καλοκαίρι του 1983 σαν back-up του Νίκου Σαργκάνη.

Ο Χρήστος Αρβανίτης είχε φύγει, ο Λευτέρης Πουπάκης επίσης κι η ΕΟ έψαχνε τερματοφύλακα που να μην έχει πρόβλημα να "τρώει πάγκο", Σαργκάνη παρόντος.

Ο Γιάνναρος θεωρούταν εξελίξιμος κι ο Σταύρος Νταϊφάς έκρινε πως δίπλα στον κορυφαίο πορτιέρο του τόπου, θα μάθαινε πολλά.

Ο νεαρός πήρε ελάχιστες συμμετοχές (2 συμμετοχές σε 2 σεζόν, 1983-84 και 1984-85), όλοι εκεί κάτω πίστευαν οτι ο Νικόλας θα παρέμενε σίγουρα άλλη μια τριετία σε αυτούς (ήτοι μέχρι το 1988-1989), οπότε ...ποιος ζει, ποιος πεθαίνει.

Έλα όμως που ο Σαργκάνης δελεάστηκε από την πρόταση του Γιώργου Βαρδινογιάννη, έκανε χρήση της περίφημης πενταετίας και πήγε στον Παναθηναϊκό...

Έτσι μέσα σε λίγες εβδομάδες ο Νταϊφάς βρέθηκε εξ' απροόπτου, καθώς μέσα στο κατακαλόκαιρο ήταν υποχρεωμένος να ψάξει και για τερματοφύλακα και για αριστερό μπακ αφού και ο Νίκος Βαμβακούλας ακολούθησε τον προορισμό Ρέντης-Παιανία.

Αντικαταστάτης του Σαργκάνη χρίζεται ο Γιώργος Μουκέας κι ο ενθουσιασμός του πύρινου κόσμου και του προπονητή, Αντώνη Γεωργιάδη, για την απόδοση του είναι τόσο έκδηλος, που μόλις μετά από 8 αγωνιστικές και μάλιστα πριν το ντέρμπι Παναθηναϊκού – ΕΟ στο ΟΑΚΑ, ανακοινώνεται οτι βασικός θα παίξει ο Παπαμιχαήλ.

Να σημειωθεί πως ο Μουκέας αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 1985 από τον Εθνικό, μετά από μια αξιοπρεπέστατη παρουσία του στον "αριστοκράτη της Καστέλλας" και στις εθνικές ομάδες Ελπίδων και Νέων.

Καθιερώθηκε στη συνείδηση των φιλάθλων ως ένας καλός γκολκίπερ μετά την... ήττα του Εθνικού απ'τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο τη σεζόν 1983-1984, όταν περιόρισε την έκταση του σκορ στο 2-0, ενώ άνετα θα μπορούσε να φτάσει το σκορ σε... διψήφια επίπεδα, με τις ευκαιρίες που είχε κάνει ο Παναθηναϊκός. Σύντομα ήρθε η κλήση του στην εθνική, με την οποία όμως έπαιξε μόνο σε κάποια φιλικά.

Το ξεκίνημά του στην ΕΟ δεν ήταν ακριβώς ονειρεμένο: ήττα 2-1 στην πρεμιέρα απ'τη Λάρισα με τον Μουκέα να είναι "μέσα" και στα δύο γκολ που πέτυχαν Ζιώγας και Βαλαώρας.

Ακολούθησε κι άλλο γκολ απ'τον Μπαρζόφ (ήττα με 1-0 απ'τον Πανιώνιο), 2 γκολ απ'τον Εστερχάζι (2-2 με την ΑΕΚ), ένα απ'το Τζέμπτιμπη (νίκη 3-1 επί του Πιερικού), 2 απ'τους Πεππέ - Μπατσινίλα (ήττα με 2-0 απ'τον Εθνικό), άλλα δύο απ'τους Αδάμου - Μαλουμίδη (2-2 με Ηρακλή) άλλα δύο στο γήπεδο των Σερρών (2-1) με σκόρερ τον Αναστασιάδη.

Μ'αυτά και μ'αυτά σε 8 αγωνιστικές ο Γιώργαρος είχε μαζέψει 12 τεμάχια απ'όλους τους... αναξιοπαθούντες της οικουμένης και ...φαγώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες.

Ο Αντώνης Γεωργιάδης, ήταν τόσο απογοητευμένος απ'την απόδοση του που μια εβδομάδα πριν το ντέρμπι προεξόφλησε ότι βασικός θα αγωνιζόταν ο Γιάννης Παπαμιχαήλ: "Είμαι έτοιμος" δηλώνει ο ξανθομάλλης γκολκίπερ και στις 09/11/1985 παίρνει θέση κάτω απ'τα δοκάρια.

Στο 26ο μόλις λεπτό, βλέπει τον Σαραβάκο να περνάει την άμυνα και να βγαίνει τετ-α-τετ, δεν κάνει καν τον κόπο να πλονζάρει, ο Δημήτρης τον περνά και πετυχαίνει το πιο εύκολο γκολ της ζωής του.

Στο 75 ο Σαραβάκος δέχτηκε μακρινή μπαλιά μαρκαρισμένος από τον Πέτρο Μίχο, ο Παπαμιχαήλ είχε αρχίσει έξοδο φτάνοντας περίπου στο πέναλτι, ο διεθνής επιθετικός μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου πέρασε τη μπάλα από πάνω του με πλασέ στην κίνηση σκοράροντας το πιο εντυπωσιακό του τέρμα απέναντι σε δαύτους.

Η πίκρα του πύρινου κόσμου μεγάλωσε περισσότερο όταν λίγα λεπτά αργότερα, είδε τον πρώην αγαπημένο, Νίκο Σαργκάνη, να αποκρούει πέναλτι του Μίλος Σέστιτς, πανηγυρίζοντας προς τον κόσμο του Παναθηναϊκού με υψωμένη γροθιά.

Η απόγνωση για τον "αντι-Σαργκάνη" ήταν τόσο μεγάλη, που ο αντίπαλος έσπευσε να υπογράψει το Δεκέμβριο έναν "πρώην", το Χρήστο Αρβανίτη, που έφευγε απ'την ΑΕΚ, τον οποίο ...περιποιήθηκε δεόντως ο Σαραβάκος στον τελικό κυπέλλου του 1986.