green-believer.gr

Αρχική
Περιμένοντας το ντούετο
  • 05 Μαρ 2021
  • Δημήτρης Στρατής
  • Μπάσκετ

Μάριο Χεζόνια και Νεμάνια Νέντοβιτς είναι ...too much για τα δεδομένα της ελληνικής λίγκας. 

Αμφότεροι αποτελούν X-factors που έχουν ήδη αλλάξει το status του πρωταθλητή, αναγκάζοντας τη μπασκετική κοινότητα να στρέψει το βλέμμα της πάνω στον Παναθηναϊκό (για μια ακόμα φορά) δίχως ακόμα τα παιδιά αυτά να έχουν παίξει μαζί!

Πώς να μη στραφεί άλλωστε το ενδιαφέρον στην Αθήνα; Πριν έρθει ο Κροάτης, με το Νεμάνια είχαν ξετρελαθεί όλοι οι GM της Ευρωλίγκας γι αυτό ας τον απολαύσουμε όσο ακόμα τον έχουμε μέσα στα πόδια μας.

Σε μια εποχή όπου τα στενότερα οικονομικά περιθώρια πρέπει να βελτιώνουν τo επίπεδο του scouting (με το κλαμπ να είναι υποχρεωμένο να ξεψαχνίσει ξένους σε μικρές ηλικίες με φιλοδοξία, ψάχνοντας τη value/money επιλογή που μπορεί να κάνει τη διαφορά) η καπατσοσύνη των διοικούντων έφερε στο Μαρούσι δύο φτασμένους παικταράδες με υψηλό στάτους στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Γουρλώσαμε τα μάτια μας όταν διαβάσαμε την είδηση ότι η ομάδα φέρνει στην Αθήνα τον Κροάτη.

Το ευχαριστηθήκαμε περισσότερο βλέποντας τον να ...γαζώνει Μπάρτσα και Μπάγερν χωρίς ακόμα να είναι έτοιμος από άποψη ρυθμού και αντίδρασης–σε επίπεδο αντιμετώπισης αμυντικών τακτικών- των τοπ συλλόγων.

Γιατί απλά και ρεαλιστικά είναι ο Χεζόνια, παίκτης too much για το μεγαλύτερο σύνολο της λίγκας, βγαλμένος από εποχές (όχι πολύ μακρινές) όπου ο τόπος μας αποτελούσε για την αφρόκρεμα των αθλητών το ευρωπαϊκό «Ελντοράντο», ότι αποτελεί τώρα για τους σταρ η Ισπανία, η Τουρκία ή η Ρωσία.

Η ομάδα είναι σε άλλο επίπεδο πια, τα οικονομικά κι η κατεύθυνση με την οποία στελεχώνεται είναι τελείως διαφορετικά, πλέον με λιγότερο αποθεματικό απαιτείται περισσότερη εξειδίκευση σε τομείς όπως η ανάπτυξη νέων παικτών και το scouting για να επιβιώσεις.

Όμως επειδή ο Παναθηναϊκός δύσκολα θα γίνει ...Παρτιζάν (σύλλογος που βασίζεται στην παραγωγή κι εξειδίκευση πιτσιρικάδων), πάντα θα είναι καλοδεχούμενοι αθλητές με την αύρα του Μάριο και του Νέντο.

Έίναι βαριά η κληρονομιά των ευρωπαϊκών κι ασήκωτες οι φανέλες ακόμα και σε χρονιές μεταβατικές, έστω και με μπάτζετ στα Τάρταρα, ακόμα και με ήττες από Περιστέρια, Προμηθέες και Λαύρια.

Η ελληνική λίγκα (αλίμονο!) δεν τρομάζει κανονιέρηδες με την εμπειρία, την αίσθηση του παιχνιδιού και το μπασκετικό IQ των τέως Γιουγκοσλάβων, οι δυο τους είναι οι βασιλιάδες του πρωταθλήματός μας, είναι φανερό.

Ειδικά ο Χεζόνια παρά την πολύμηνη αποχή από τους αγώνες διατηρεί καλοπροπονημένο κορμί και ταχύτητα σε ικανοποιητικό επίπεδο λόγω της θητείας στο ΝΒΑ, με τον αντίκτυπο να είναι εμφανής στη χαμηλότερης ταχύτητας Basket League.

Ο Οντέτ Κάτας βλέπει τι μπορεί να κάνει ο Κροάτης και τον αξιοποιεί με διάφορους τρόπους έχοντας δώσει ελευθερία κινήσεως στο παρκέ.

Αρκετό παιχνίδι με μπάλα στα χέρια, σκριν για να εκτελέσει στο τρανζίσιον, one on one καταστάσεις, πρόκειται για αθλητή καλό στο να φτιάχνει μόνος του δικό του χώρο για να εκτελέσει.

Αθλητής ίδιων χαρακτηριστικών με το Νέντοβιτς η συνύπαρξη των οποίων μας καθηλώνει και μας κάνει ανυπόμονους να τους δούμε στο παρκέ.