green-believer.gr

Αρχική
Φαινόταν από μικρός ότι είχε κάτι ξεχωριστό
  • 22 Ιαν 2021
  • Super User
  • Μπάσκετ

Στις 6.1.2019 κόντρα στον Χολαργό έκανε το πρώτο του νταμπλ-νταμπλ, στις 25.2.2019 στη Ρόδο, έγινε ο πρώτος παίκτης του ΠΑΟ μετά το 2010 που κατάφερε να μαζέψει τουλάχιστον 15 ριμπάουντ! 

Προ λίγων ωρών ο Ντίνος Μήτογλου ήταν (πάλι) απολαυστικός, δείχνοντας ότι έχει πια ωριμάσει και μαζί με τους Παπαπέτρου, Παπαγιάννη αποτελούν τις κολώνες του μέλλοντος, εάν φυσικά οι διοίκηση μπορέσει να τον κρατήσει (αυτόν και τον κάπτεν) στις τάξεις του τριφυλλιού το καλοκαίρι όταν και εκπνέει το συμβόλαιό του.     

Από τις Ακαδημίες του Θεόδωρου Ροδόπουλου φάνηκε το χάρισμα αυτού του παιδιού που έχει πλαστικότητα, μπόι, καλό (για ψηλό) περιφερειακό σουτ, φέρνοντας πολύ σε Κώστα Τσαρτσαρή.

Τόσο στον Άρη, όσο και στο Wake Forest (κολλέγιο από το οποίο έχουν περάσει θρύλοι σαν τον Τιμ Ντάνκαν και τον Κρις Πολ) πήρε τις σωστές βάσεις προσεγγίζοντας τις ανάγκες των αγώνων μέσα από τις δικές του αρετές και προσπαθώντας από τα πρώτα του βήματα σε οργανισμό με τόσες απαιτήσεις να κρύψει τις αδυναμίες του έναντι των παραδοσιακών ψηλών αντιπάλων του.

Ό,τι του λείπει σε αλτικότητα το βγάζει σε πείσμα, δύναμη, επιχειρώντας να παίξει άμυνα από μπροστά και να απαγορεύσει το πέρασμα της μπάλας στο low post.

Προφανώς αυτή δεν είναι μία συνθήκη την οποία θα μπορεί ο Μήτογλου να υπηρετεί με συνέπεια για 40 λεπτά, αλλά αποτελεί κομμάτι του ρεπερτορίου του τέτοιο ώστε να του δίνει χρόνο στο παρκέ με αυτήν ακριβώς την αποστολή.

Κάτι, δηλαδή, σαν κι αυτό που επιχειρήθηκε (και συνέβη) σε μεγάλο βαθμό τα προηγούμενα χρόνια με τον Τζέιμς Γκιστ,  αθλητή του οποίου η πορεία μοιάζει μέχρι ενός σημείου με αυτή του forward του Παναθηναϊκού.

Ο Τζέιμς ξεκίνησε πολύ πιο μακριά από την ρακέτα (ο Ντίνος στις ΗΠΑ δοκιμαζόταν πολύ στη θέση "3"), αλλά σταδιακά βρισκόταν ολοένα και πιο κοντά της, με ικανοποιητικά αποτελέσματα, τουλάχιστον μέχρι το σημείο που του ζητήθηκε το ακατόρθωτο, να μαρκάρει παίκτες σαν τον Μιλουτίνοφ, τον Ταβάρες ή τον Σεραφέν…

Τουλάχιστον ο Έλληνας είναι ψηλότερος και καταλαβαίνει καλύτερα το παιχνίδι από τον Αμερικανό που πάντα ήταν παίκτης ενστίκτου...

Για τον Μήτογλου τα καλύτερα έρχονται, είμαστε σίγουροι,ελπίζουμε με την πράσινη φανέλα και στο μέλλον...