green-believer.gr

Αρχική
Η προίκα της συμφοράς
  • 15 Ιαν 2021
  • Δημήτρης Στρατής
  • Μπάσκετ

Το προπύργιο της υπεροχής του Παναθηναϊκού σ' εποχές που το χρήμα δεν έρρεε κι άφθονο (τις ημέρες του στο Σπόρτιγκ, τον 1.5 πρώτο χρόνο του Αργύρη Πεδουλάκη) ήταν η εγκεφαλική δύναμη κι η ικανότητα του οργανισμού να διαχειριστεί οριακές καταστάσεις.

Φέτος με την πρώτη δυσκολία ενώ άπαντες ήξεραν ότι το καράβι θα περάσει πολλές φορτούνες ο προπονητής απομακρύνθηκε, τη στιγμή που το αρχικό δείγμα γραφής ήταν θετικό απέναντι σε ομάδες που αποτελούσαν μόνιμο εφιάλτη σου κι όμως ο Παναθηναϊκός κόντραρε γερά.

Ο Εξάστερος -μέχρι πρότινος- έκανε μεγάλη προσπάθεια απέναντι σε πολλές αντιξοότητες. Ο Οντέτ Κάτας έχει περιορισμένο προπονητικό υπόβαθρο κι αναλαμβάνει σύνολο με πολλά θέματα, κυρίως ψυχολογικά, αφού η ήττα ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ τείνει να γίνει δεύτερη φύση των αθλητών.

Το είδαμε με το Λαύριο, το είδαμε στην Ευρωλίγκα, κόντεψε να σε κερδίσει το Μεσολόγγι κι η ΑΕΚ που παρατάχθηκε εναντίον σου χωρίς Ζήση και Σλότερ!

Αν δεν έκαναν...παπάδες οι συνήθεις ύποπτοι (Νέντοβιτς και Παπαγιάννης) μπορεί να είχε περάσει από πάνω σου κι η Βιλερμπάν.

Το τριφύλλι έχει και κατασκευαστικά θέματα και ζητήματα ντεφορμαρίσματος, ενώ στην επίθεση -πλην του Σέρβου και του Παπαγιάννη- δεν υφίστανται σταθερές.

Στη πραγματικότητα μια σωστά κατασκευασμένη επίθεση είναι αυτή η οποία μπορεί να παράγει εκτέλεση υπό καλές προϋποθέσεις σε σημείο του γηπέδου όπου ο finisher είναι ικανός να τελειώσει με επιτυχία.

Πλην των...ποικιλιών του Νεμάνια και των καρφωμάτων του Γιώργου δεν βλέπουμε κάτι άλλο special, αναμενόμενο μιας κι ο Παναθηναϊκός στο πρόσωπο του (τύποις) πόιντ γκαρντ, Σαντ Ρος έχει τον χειρότερο κουμανταδόρο της διοργάνωσης.

Επιπλέον οι παίκτες δεν έχουν απόλυτη γνώση του σχεδίου που πρέπει να ακολουθήσουν, τώρα τους κατσικώθηκε νέος κόουτς φτου κι από την αρχή δηλαδή, όσο τα πράγματα στην άμυνα έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν, με τους πράσινους μονίμως να “μακραίνουν” το γήπεδο, πολλαπλασιάζοντας τους διαθέσιμους χώρους των αντιπάλων που κεφαλαιοποιούν το πλεονέκτημα της ταχύτητας, της φρεσκάδας και του athleticism απέναντι σε σχήματα που περιλαμβάνουν είτε νέους (Παπαγιάννη, Μήτογλου, Μποχωρίδη, Καλαϊτζάκη, Μπεντίλ), είτε άσχετους (Φόστερ) στην Ευρωλίγκα και τα μυστικά της.

Στην αρχή της χρονιάς το physical παιχνίδι των πρασίνων χαλούσε τις αποστάσεις στην επίθεση, τώρα πάει κι αυτό, ανατητείται, με τον Οντέτ Κάτας να έχει αναλάβει πολύ δύσκολη αποστολή.

Αυτή η κατάσταση αποτελεί ένα είδους σοκ για τον οργανισμό με την έννοια ότι δεν είναι φυσική εξέλιξη των πραγμάτων να μάχεσαι ν΄α αποφύγεις την τελευταία θέση (σε λίγες εβδομάδες αυτός θα είναι ο...στόχος) με βάση το πλαίσιο που είχε διαμορφωθεί στην αρχή της σεζόν και τα καλά πρώτα δείγματα απέναντι στα θηρία.

Η προίκα της συμφοράς που πήρε στα χέρια του ο Κάτας όσο πάει και γίνεται βαρύτερη γιατί ενισχύει τη διαχειριστική ανικανότητα του τριφυλλιού που το τελευταίο διάστημα-πλην Βιλερμπάν- παρουσιάζει πολλές αδυναμίες.

Η ομάδα έχει αυτή τη στιγμή προβλήματα που ζητούν άμεση επίλυση ξεκινώντας από τον αντικαταστάτη του Φόστερ ενώ την ίδια ώρα περιμένει την επιστροφή του αρχηγού ώστε να επαναξιολογηθεί η κατάσταση στην περιφέρεια όπου η παρουσία του Σαντ Ρος αρχίζει και γίνεται εκνευριστική.

Το ρόστερ χρειάζεται προσθετικές κινήσεις ή εσωτερικές αλλαγές (περισσότερη ώρα Καλαϊτζάκης-Μποχωρίδης στο γήπεδο) ώστε ο κάθε παίκτης να παίζει πάνω στον ρόλο και τις δεξιότητες του και να μην του ζητούνται πράγματα τα οποία είναι στη πραγματικότητα πέραν των ικανοτήτων του.