green-believer.gr

Αρχική
Ακόμα περισσότερο ρίσκο δεν θα μας χαλούσε
  • 14 Νοε 2020
  • Δημήτρης Στρατής
  • Μπάσκετ

Ο έλεγχος του τέμπο, χαμηλώνοντας τις κατοχές κι ελέγχοντας τη μπάλα στο τρανζίσιον θέλει γκαρντ.

Το καλό είναι ότι ο Σέλβιν Μακ φέρνει προσωπικότητα κι εκτέλεση σε γραμμή που είχε μεν «πόδια», ήταν ικανή να «σηκώσει» την ομάδα στο κομμάτι της ενέργειας, πλην όμως -άνευ Νέντοβιτς -έδειχνε ψαρωμένη στην πρόκληση της Ευρωλίγκας.

Ο νιόφερτος Αμερικανός ήταν σούπερ στο ντεμπούτο του κάνοντάς μας να αισιοδοξούμε για τη συνέχεια, ξέροντας ότι οι «πλάγιοι» δεν έχουν παιχνίδι με τη μπάλα στα χέρια (πιο πολύ για Σαντ Ρος πάει αυτό) ώστε να ενισχύσουν το κομμάτι των γκαρντ.

Ο Κουβανός δεν είναι...Μποντιρόγκα που θα κατέβει αν χρειαστεί ακόμα και στο «1» αποσυμπιέζοντας τους περιφερειακούς ώστε να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα στην επιθετική λειτουργικότητα.

Με το που ανακοινώθηκε η αποχώρηση Σάικς κι έσκασε η καραντίνα διαβάσαμε ότι η ομάδα το σκεφτόταν γι άλλο κοντό.

Ευτυχώς συνέβη το προφανές, σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσε ο πρωταθλητής να παρουσιάσει συνδυασμούς στο μπακόρτ χάνοντας φάσεις σε άμυνα,επίθεση και την δυνατότητα να παίξει με 2-guard lineups (αυθεντικούς όμως, όχι με τον Κουβανό πλέι-μέικερ), σχήμα με το οποίο θα έπρεπε να παίζει 30 λεπτά για να μην σκάει και τον Παπαπέτρου που πρέπει να κάνει ένα σωρό δουλειές.

Κρατώντας την πρώτη εικόνα του Σέλβιν οι προπονητές εύχονται ο παικταράς να διατηρηθεί σε φόρμα αφού με αυτόν σε κέφια κι επανακάμψαντα τον Νέντοβιτς ο Παναθηναϊκός μπορεί ευκολότερα να αποδώσει αυτό που ακριβώς στόχευε ο Γιώργος Βόβορας το καλοκαίρι, πίεση στην άμυνα, πειθαρχημένη «στοχευμένη» επίθεση, με κοντούς που πετάνε φωτιές και μπορούν να κάνουν τους προσωπικούς τους φρουρούς να ...κλαίνε.

Προσθέστε στους παραπάνω δύο φόργουορντ που μπορούν να καλύψουν τέσσερις θέσεις στο γήπεδο όχι απλώς μετά τη πρώτη πάσα αλλά από το...άουτ, γεγονός που έχουμε να δούμε από την εποχή που ο ΔΔ έκοβε βόλτες σε τουρνουά εγχώρια κι ευρωπαϊκά.

Χαιρόμαστε γιατί ο κόουτς παρά τα λάθη απειρίας του τολμά, θα θέλαμε ακόμα περισσότερο ρίσκο, ώστε στο τέλος της σεζόν η ομάδα να έχει 100% ξεψάρωτους το σύνολο των αθλητών της.

Εξυπνάδες τύπου «ποιος είναι ο Κασελάκης, ο Μποχωρίδης, ο Καλαϊτζάκης που θα άλλαζε την εικόνα της ομάδας;» τις ξεχνάμε, απέχουν πολύ από την καθημερινότητα στο Μαρούσι.

Ο Λεωνίδας κι ο Λευτέρης π.χ όποτε τους δόθηκε η ευκαιρία έδειξαν πόσο σημαντικοί είναι για τον τρόπο παιχνιδιού, ανάπτυξης και αμυντικής ισορροπίας ο τύπος των αθλητών που θα έρθουν από τα... ορεινά του πάγκου και θα καταθέσουν αίμα και ιδρώτα στο παρκέ.

Δεν είναι ο παίκτης-Κασελάκης που θα κάνει τη διαφορά, αλλά ο ρόλος του μέσα στην ομάδα που θα διαφοροποιούσε τα καθήκοντα/αρμοδιότητες του εκάστοτε Νέντοβιτς ή Μακ και θα μετατόπιζε όλη την ομάδα πάνω, κάτω και πλαγίως στην κατεύθυνση για ανέρευση σημείου ιδανικής χημείας.

Χημεία σημαίνει σωστή κατανομή ρόλων, καλύτερο κοουτσάρισμα, ταχύτερη ανάγνωση καταστάσεων και λύσεις, να είσαι δυνατός και να παίζεις ακόμα και στις κακές βραδιές.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερα θα έπαιζαν οι σταρ αν οι αλλαγές πρόσφεραν διπλάσιες ανάσες που συνεπάγονται καθαρότερο μυαλό.

Εκεί βρίσκεται το κέρδος της ανάμειξης όλων των αθλητών σου στα παιχνίδια, γι αυτό ο Παναθηναϊκός είναι ανταγωνιστικός απέναντι στα θηρία αν κι οι περισσότεροι το καλοκαίρι προβλέπαμε πολύ δύσκολες βραδιές...